Kerstcadeautjes voor de Omaatjes deel 2

De reden waarom ik nu pas de kerstcadeautjes voor de Omaatjes op mijn blog kan zetten heeft u al uitgebreid mogen lezen in mijn vorige blogbericht. Dus daar maken we geen woorden meer aan vuil.

Voor mijn mama (Oma Bos voor de koters) was mijn keuze gevallen op de baret en de cape van het boek "Stof voor Durf-het-zelvers". Ik had haar al op de hoogte gesteld van mijn plannen en samen zijn we de stof gaan kiezen bij "Au pluba" aka "De strik" in Ledeberg. Voor de buitenstof een bruingetinte wolgeweven stof en voor de binnenstof een bruinbeige (zit immers tussenin) fleecestof. Lekker warm dus.

Mijn moeder wou dat de cape iets langer kwam bij haar. Aangezien ik geen ervaring heb met het aanpassen van modellen (ben nog geen jaar bezig met naaien) heb ik gewoon de naadwaarde aangepast. D.i. onderaan 4 cm, de ene kant 3cm en de bovenkant en de kant met het afgeronde stuk gewoon 1 cm. En ja hoor, dit lukte heel goed. Het resultaat mag er dus zijn.

Bij de baret heb ik een foutje gemaakt, een tweede wordt dus deze week gemaakt. Ik had het model al op patroonpapier wegens het verjaardagscadeau voor Meter S, Petatje's meter maar was dus vergeten of ik de naadwaarde er al aan had toegevoegd. Ik gokte van niet. Peuuuuuuuut, fout! En dat had ik door toen ik de afgewerkte baret op mijn hoofd zette. Het was wat nauwtjes! (Even nog vermelden: dank aan mijn lieve vriendin Miss Lizz voor het gebruik van haar overlockmachine zodat ik de baret heel netjes kon afwerken)

Uiteindelijk heb ik gekozen om toch de te kleine baret en de goedgelukte cape in te pakken maar toch erbij te vermelden dat er een betere maat ging aankomen na de feestdagen.

En kijk eens hoe fier ze was!

Mijn schoonmama (Oma Bal voor de kotertjes) had me zelf gevraagd een rokje te maken. Want daar had ze een gebrek aan. Het model vond ik in de Burda Easy herfst/winter 2012, de stof eveneens bij "De Strik" in Ledeberg. Ik koos voor een zwart-grijs geblokte wollen stof met enkele kleine kleurschakeringen in. Qua maat viel ze juist tussen 2 maten in: taille in maat A, heup in maat B. Veiligheidshalve heb ik voor de grootste gekozen want het moest zeker over de heupen kunnen. Achteraf gezien had ik beter A genomen, maar dat weet ik dan voor de volgende keer. Trouwens, ik wil wel eens weten hoe het rokje er zal uitzien na 1 wasbeurt want dat had ik dus niet op voorhand met de stof gedaan. (*)
In de beschrijving was de stof niet gevoerd maar dat heb ik dus wel gedaan. Het rokje was in een hip en een wip gemaakt. En alles ging supervlot, er kwam zelfs geen getorn aan te pas (bij de cape en baret trouwens ook niet). En ook zij was superfier!

Ik dus glunder glunder. Hoe zou je zelf zijn!? ;-)

(*) Mijn schoonmama heeft intussen de rok gewassen en hij is niet gekrompen. Hij ziet er nog steeds goed uit. Wat zijn die stofkes van 'De Strik' toch goed hè!

Kerstcadeau's voor de Omaatjes! Deel 1

Ik weet het, ik weet het ... wie schrijft er nu nog over kerstcadeau's op 6 januari? Tja, wegens tijdsgebrek (kids in huis die heel veel en voortdurend de aandacht van ondergetekende vroegen, gidsen via Vizit, studeren voor nieuwe wandeling voor Vizit,  schoonmaken van het huis - niet dat dat laatste echt mogelijk is met 2 koters in huis dus poging tot, sollicitatiebrieven schrijven en intussen een poging doen om toch iets ontspannends te lezen) zijn die kerstcadeau's nog niet op mijn blog verschenen. Ja ja, ik hoor u al denken. En de naaimachine? Is die al boven gehaald de laatste dagen? Euh ... met rood op de wangen moet ik u toegeven dat dat inderdaad niet het geval is geweest. Wel poging tot!!! Gisteren moesten we Nieuwjaar vieren bij Petatje's meter. En ik had al in mijn hoofd wat de cadeau ging worden, en wat ik dus ging maken. Maar dan ineens kwam de vraag van wederhelft gisterenmorgen: "Heb je haar cadeau al gemaakt?", ik: "Neen, nog niet". Hij: "Wanneer ga je het dan maken?", ik: "morgenvoormiddag". Hij dus hierop: "Hoe morgenvoormiddag? We moeten toch vanavond er naartoe?".

Ok, en toen brak het angstzweet uit! Hoe kon ik dat over het hoofd gezien hebben? Hoe kon het zijn dat ik het cadeau vergeten te maken had de afgelopen week. Trouwens over de afgelopen week: als de overgang van oud naar nieuw zo valt in de week, vinden jullie ook niet dat daarna al die dagen ontregeld zijn? Je moet van hier naar daar en voor je het weet is het weekend en moet je ook nog van hier naar daar en dan ineens is het zondagavond ... nu dus!

Maar voor de duidelijkheid, even terug dus naar gisterenmorgen. Een dag die bijna tot op de minuut gepland was door mij (buiten het feit dat ik nog een cadeau moest maken voor Petatje's meter): in de voormiddag een cadeau zoeken voor een verjaardagsfeestje van Petoetje's klasgenootje en vriendinnetje, brood kopen, charcuterie halen (dat laatste dan toch niet wegens winkelfile in 4 buurtzaken  tot buiten maar soit), eten maken (wegens gebrek aan charcuterie eieren op verschillende manieren klaargemaakt), ...

Tegen 14u werd Petoetje verwacht op het verjaardagsfeestje en de rest van het gezin op een familiefeest (dat laatste is uiteindelijk 15u geworden wegens omstandigheden) en tegen 17u mochten we haar terug ophalen. Om dan 65km verder te rijden om Nieuwjaar dus te vieren bij Petatje's meter. (Lekker gegeten trouwens maar dit terzijde).

Als u goed hebt gelezen is er dus een gat euh leegte tussen het middageten en 13u55 (uur dat ik moest vertrekken om Petoetje weg te brengen). Dat was het moment dus om die cadeau voor Petatje's meter te maken. Hopelijk leest ze het niet maar ik wou dus de cape maken van dit boek in de stof waarmee ik voor haar ook al de baret en de sjaal maakte en voor mij deze rok. En ja hoor ... de aandachtige lezer vraagt het zich nu af: "Hoe? Had ze dan nog stof over?". En hier knelt dus het schoentje: ik begin mij stof open te vouwen, merk dat het wel nipt ga worden dus ik begon te puzzelen. Heb zelfs de cape in 4 stukken proberen te maken. En met de minuut werd de frons in mijn voorhoofd dieper, dieper en nog eens dieper. Het enige wat je hoorde op dat moment was: zucht, "nee hè", zucht, "k*$@#" (even vuile woorden camoufleren en voor de bezorgden over ons: dat woordje heb ik stilletjes gezegd zodat de koters het niet hoorden - die waren trouwens bezig van de speelkamer een rommelkamer te maken), "zeg dat het niet waar is". Om dan terug naar de kelder af te dalen om tussen mijn stoffen te zoeken naar toch nog een restje van die stof en dan  beteuterd me op de stoel laten vallen dat het echt niet lukt. Alle gepuzzel ten spijt. Met bovengenoemde was ik dus bijna 2u bezig! Tussen het middageten en 13u55 èn tussen het moment dat ik terugkwam van het wegbrengen van Petoetje en het moment dat ik mezelf moest klaarmaken voor het familiefeest). Vruchtbaar, is het niet? U kunt al raden dat ondergetekende diep teleurgesteld was. Morgen dus naar 'Au pluba' aka 'De Strik' in Ledeberg en heel hard hopen en duimen dat ze het toch nog hebben liggen, maar ik vrees ervoor.

Maar soit, ik merk dus dat ik al heel veel afgedwaald ben van het onderwerp van mijn blogbericht. We hadden het dus over kerstcadeau's. Maar daarvoor moet je dus naar het volgende blogbericht gaan, want eerlijk gezegd? Deze wordt me toch iets te lang ;-)!

Wat aten we als aperitiefhapjes op oudejaarsavond?

Tijdens de vakanties, wanneer de koters thuis zijn, is het altijd moeilijk om eens blogmomenten te vinden.

Maar zie, ze liggen rustig te dromen in hun bedje en eindelijk kan ik bloggen wat ik voor oudejaarsavond heb gemaakt als aperitiefhapjes. 

Elk jaar vieren we het met bevriende koppels en elk jaar is het bij iemand anders. Maar elk jaar maak ik ook de aperitiefhapjes. Het is iets wat ik heel graag doe en de vrienden zijn er ook steeds over te spreken. (Als ik me even zo bescheiden mag opstellen? ;-)) 

Alleszins, dit jaar heb ik gekozen voor een verfijnd hapje en 2 makkelijke hapjes.  Neen, ik heb ze niet zelf uitgevonden. Dit ga ik onmiddellijk toegeven. Twee hapjes heb ik geleerd tijdens een kookworkshop van Christine Van Imschoot en het 3de heb ik uit het kookboek Mijn Pure Keuken 2 van Pascale Naessens.

Trouwens, Christine Van Imschoot heeft ook een schitterend kookboek geschreven: Food & the City. Buiten heerlijke recepten vind je ook leuke foodshoppingadresjes in Gent, Parijs, Londen, New York ... Het boek  is een echte aanrader en te verkrijgen in de betere boekhandel.

Het eerste hapje: Scampi met sinaasappelmarinade, safraanroom, Indische crumble en gepekelde komkommer (4p)

Ingrediënten: 

Voor de gepekelde komkommer: uiteraard komkommer, 1dl water, 1 el zout en een scheut azijn (blauw handje)

4 gepelde en schoongemaakte scampi

2 el zure room

klein oranje potje safraan (de helft hiervan)

Voor de marinade: 1 teentje look, 50ml olijfolie, sap van 1 sinaasappel, 1/2 el witte wijnazijn, 1/2 kl kerriepoeder

Voor de Indische crumble: 50 gr boter, 50 gr bloem, 50 gr geraspte kokos, 15 gr suiker, 1/2 tl gemberpoeder, zeste van 1/2 limoen, 1/8 tl korianderpoeder, 1/8tl paprikapoeder, peper en zout. 

Bereiding:

Voor de pekel: het water, het zout en de azijn aan de kook brengen, vuur afzetten, pot eraf en de komkommerslierten (met een dunschiller het aantal slierten erafhalen die je nodig hebt dus in dit geval 4) erin leggen. Laat maar even trekken (oftewel pekelen).

Voor de safraanroom: de zure room met het 1/2 potje safraan (je weet wel, die superkleine oranje potjes in een glazen kruidenpotje) mengen.

Voor de marinade: look, olijfolie, sinaassap, witte wijnazijn en de kerriepoeder mixen en gooi maar die scampi erin.

Voor de crumble: de boter, bloem, geraspte kokos, suiker, gemberpoeder, zeste, korianderpoeder, paprikapoeder, peper en zout verkruimelen en afbakken op 180°. 

Voor de scampi: haal de scampi uit de marinade, bak in de oven op 200° tot het gaar is.

Afwerking:

Leg in een glaasje of schaaltje een toefje safraanroom, daarop de afgekoelde scampi. Besprenkel wat met de marinade, leg er een opgerold gepekeld komkommersliertje op en versier met de crumble. 

Recept: Christine Van Imschoot - kookworkshops in Oosterzele.

Het tweede hapje: Glaasje met ricotta, komkommerbrunoise, zalm en truffelmayonaise (4p)

Ingrediënten: 

sap van 1 limoen

peper en zout

olijfolie

1 el brunoise van komkommer

4 kl ricotta

4kl truffelmayonaise

4 kl zalm uit blik

zwarte kaviaar of lompviseitjes

Bereiding:

Meng de ricotta met 1 el brunoise van komkommer en kruid dit mengsel met peper en zout.

Leg 1 kl zalm in een glaasje, daarop 1 kl truffelmayonaise en vervolgens 1 kl ricottamengsel. 

Besprenkel het geheel met een beetje limoensap en een beetje olijfolie. 

Werk af met zwarte kaviaar of lompviseitjes.

Je maakt dit op voorhand en plaatst dit lang genoeg in de frigo: het ricottamengsel moet immers zeer koud zijn.

Recept: Christine Van Imschoot - kookworkshops in Oosterzele.

Het 3de hapje: Scampiballetjes

Ok, het ziet er misschien niet uit op het eerste zicht ... en op het tweede zicht ook niet. Maar echt, dit is heeeeeerlijk! Er wordt hier steeds om gevochten op feestjes en daarom is er ook telkens vraag naar als ik aperitiefhapjes maak. Ik heb het hier op een apart schaaltje gepresenteerd maar uiteraard kun je het ook gewoon in een grote kom serveren met prikkertjes erbij. En neen, het is echt niet moeilijk. 

Het recept vond ik in het kookboek Mijn Pure Keuken 2 van Pascale Naessens. Ik vind haar trouwens heel goed. Al meerdere malen heb ik recepten uit haar boeken gehaald en telkens had ik er succes mee. 

Ingrediënten:

500 gr scampi

10 champignons

verse kruiden zoals peterselie, dille, basilicum, rozemarijn, tijm, oregano ... (kies zelf maar wat je in je kruidentuin hebt staan of in huis hebt: als het maar vers is)

2 teentjes knoflook

olijfolie

Bereiding

Maak de champignons schoon, snijd ze in kleine stukjes en stoof ze gaar in olijfolie met peper en zout.

Pel de scampi, verwijder het darmkanaal en snijd de scampi in grote stukken. De knoflook en de kruiden snijd je heel fijn.

Voeg alles samen in de blender: scampi, champignons, kruiden en knoflook. Kruid met peper en zout, giet er een scheut olijfolie bij en mix alles tot een puree. Opgelet, er mogen nog wat stukjes inzitten maar zorg ervoor dat alles goed gemengd is.

Maak kleine balletjes (met de hand of zo'n klein ijsscheppertje dat je bij de kookwinkel kunt kopen - ik heb het mijne bij Doen in Gent op de Brabantdam gekocht). 

Leg de balletjes op een ovenplaat (die plaat bedek je met bakpapier of zo'n siliconen matje dat Jeroen Meus ook gebruikt) en bak ze 15 minuten op 180°C.

Recept: Pascale Naessens - Mijn Pure Keuken 2 

Eet smakelijk en vooral ... geniet ervan!

Een super 2013 voor iedereen!

2012 was voor mij een bewogen jaar! Zo ben ik in 2012 gestart als gids bij Vizit, ben ik beginnen naaien (of prutsen?) ;-), heb ik culinair geëxperimenteerd, ben ik ongewild werkloos geworden (en ben ik intussen nog steeds op zoek naar die superjob maar ik voel dat het goedkomt!), heb ik leuke mensen ontmoet en zijn er nieuwe vriendschappen gevormd, heb ik afscheid moeten nemen van dierbaren, ben ik nog eens na jaren in Dublin geraakt en zo terug met mijn Ierse vrienden op stap geweest en genoten van de sfeer daar maar vooral ... ben ik beginnen bloggen! Een hele nieuwe wereld die voor me openging.
Daarom voor iedereen die dit leest en die ik ken maar ook diegenen die ik nog niet ken ... echt een super 2013 gewenst! En dat meen ik uit de grond van mijn hart!
Intussen heb ik op naaigebied niet stilgezeten: de foto's volgen eerstdaags in mijn blog.

Sweet dresses for sweet girls (belofte maakt schuld)

Ik weet het, ik weet het: pedagogisch is het onjuist om kindjes te chanteren. Of om iets te beloven om toch het andere gedaan te krijgen. En toch doen we het soms. Afgelopen zomer heb ik deze zonde begaan. Ik had een klein lief meisje een roos kleedje met cupcakes beloofd als ze met mij en mijn 2 kleine kapoentjes ging spelen zodat haar mama even kon gaan rusten.
Daarna natuurlijk problemen gekregen want o wee, ik vond die stof toch niet direct zeker! Maar mijn redding kwam tijdens het Stoffenspektakel in Mechelen. Daar lag de bewuste stof te pronken en ondergetekende kon aan haar opdracht beginnen en haar belofte dus waarmaken.
Van model heb ik gewoon hetzelfde model gekozen als Petatje's jurk, een A-lijntje. De maten waren hetzelfde dus op 1-2-3 was het kleedje klaar. Deze keer had ik voor een lichtroze voeringstof gezorgd aan de binnenkant.

U kunt al raden dat mijn 2 kleine kapoenen onmiddellijk hun zeurkwaliteiten gebruikten om ook zo'n kleedje te hebben. Want "mama, je hebt nog stof over en omdat wij dat zo mooi vinden" tot "mama, wij zijn wel jouw kindjes hè dus mogen we ook zo'n mooi kleedje hebben". Ondergetekende mama ging dus door de kniën. Hoe zou je zelf zijn?

Voor Petoetje heb ik - weer eens - het boek van Oon en Emma & Mona gebruikt, nl. model p. 66 (de basisjurk). Voor Petatje hetzelfde model als haar fraisejurkje. Petoetje's jurk kreeg een roos lint dat ik zelf heb gemaakt maar waarvoor ik zo content ben dat er hulpstukken bestaan om deze linten te keren.

Trouwens, het lieve jarige meisje waarvoor ik het kleedje had beloofd was heel blij met haar roos kleedje. Hopelijk heeft haar mama bijpassende souspull en collants zodat ze het nu al kan aandoen.

Ziehier het resultaat (oh ja, Petatje wou ook een ceintuurtje dus heeft ze maar een plastic ceintuurtje aangedaan):

Verliefd ...

Welke moeder is het niet? Verliefd op haar eigen kinderen.
Ik kan toch zo smelten als ik ze bezig zie, maar er zijn ook van die momenten dat je ze terug wil steken waar ze uitkwamen (kon dat maar eens soms) ;-)!
Enfin, gisterenavond - tijdens mijn zoektocht naar geschikte foto's voor de kalender - kwam ik deze pareltjes tegen. En dan vergeet en vergeef je dat ze de speelkamer er hebben laten uitzien à la Hiroshima, Nagasaki en Fukushima ...  ;-)

Creaties in het verleden

Het einde jaar van het jaar is in zicht. En dan is het bij ons de gewoonte dat we een kalender over de kids  maken voor de grootouders, de nonkel en onszelf. Er kruipt daar heel veel tijd in, maar ook veel liefde. En het is uiteraard altijd leuk om terug te denken aan de periodes waarin de foto's genomen zijn. Verbazing ook: "amaai, mijn meisjes zijn veranderd op een jaar tijd". Allé, gisterenavond heb ik er mij mee bezig gehouden. En terwijl ik dan toch achter mijn pc zat, heb ik tegelijkertijd ook de kerstkaartjes gemaakt. "Ja watte, die is creatief", hoor ik je nu al zeggen. Maar neen hoor, je hebt al zulke sites van fotomaatschappijen waar alles klaar staat en waar je alleen nog maar je foto's moet inplaatsen. Simple as cake! Wij kiezen al jaren voor Smartphoto. Alleszins, nu is het afwachten geblazen op de kaartjes en de kalenders.

Tijdens de zoektocht naar de gepaste foto's zag ik ook nog foto's van mijn naaicreaties die ik heb gemaakt. Ja, ik ben sinds mei of juni 2012 gestart maar die foto's zijn allemaal nog niet op mijn blog geraakt. Bij deze dus een ideaal moment.

Ja, het valt op dat Petoetje al meer kleedjes heeft gekregen dan Petatje. Ik mag dus een inhaalbeweging beginnen voor die kleine pruts van me.

Rokjes voor Petoetje en Petatje:

Stoffen van Bambiblauw

Stoffen van Vermiljoenshop

Een omkeerbaar kleedje voor Petoetje (volgens Tante Hilde)

Stoffen van Van Artevelde, Gent. Lint van Mertens, Melle

 



Een zomerjurkje voor Petoetje (met mijn allereerste fronsjes, zakken en knoopsgaten) - veiligheidshalve heb ik hulp gevraagd aan een fantastische naaister die me in dit project zeer goed heeft begeleid!:

stof van Van Artevelde, Gent

eerste zakjes

eerste knoopsgaten

eerste fronsjes

Een haarbandje voor Petatje:

Een omkeerbare zak van Eloleo voor mezelf en voor een vriendin:

stoffen van Vermiljoenshop

deze foto krijg ik maar niet gekanteld, maar je ziet toch duidelijk de leuke zak hè!
stoffen van Vermiljoenshop

Een halterjurkje van Mme ZsaZsa voor mezelf:

stof van Vermiljoenshop

Een A-lijn rokje van Mme ZsaZsa voor mezelf:

Stof van Vermiljoenshop

Een kussen voor Petoetje (ze zit nu in het eerste leerjaar en moest in het begin van het schooljaar een kussen meedoen voor in de zithoek):

stof van de Stoffenkamer, Gent

ondertussen ook de alfabetfunctie van mijn naaimachine uitgeprobeerd!